دستگاه بوکس دیواری هوشمند بلوتوث دار 6 حالته

حریف تمرینی

آرمان گرمکن ورزشیش رو پوشید و بند کفش‌هاش رو محکم کرد. فردا مسابقه بوکس مهمی داشت و دلش می‌خواست قبل از رفتن روی رینگ، کمی تمرین کنه؛ اما حریف تمرینیش امروز نمی‌اومد. نگاهی به سالن انداخت و با خودش گفت: حالا بدون حریف چطوری تمرین کنم؟

همون موقع چشمش به دستگاه بوکس روی دیوار افتاد. چند هدف ضربه‌ای با چراغ‌های رنگی روش بود و نمایشگرش هم انگار منتظر بود کسی بازی رو شروع کنه. آرمان خندید و گفت: خب، فکر کنم حریفم رو پیدا کردم!

دستگاه رو روشن کرد. چراغ اول روشن شد؛ جَب! چراغ بعدی؛ هوک! هنوز دستش پایین نیومده بود که هدف بعدی روشن شد. آرمان باید سریع نگاه می‌کرد، هدف درست رو پیدا می‌کرد و همون لحظه ضربه می‌زد.

کم‌کم سرعت بازی بیشتر شد. صدای ضربه‌ها با ریتم بازی قاطی شده بود و امتیاز آرمان هم روی نمایشگر بالا می‌رفت. هر بار که فکر می‌کرد دیگه نمی‌تونه سریع‌تر باشه، چراغ بعدی روشن میشد و دوباره مجبورش می‌کرد با تمام تمرکزش ادامه بده.

آرمان نفس نفس می‌زد، اما دست نمی‌کشید. فقط یه چیز در ذهنش بود: رکورد خودش رو بزنه! بالاخره بازی تمام شد. آرمان به امتیازش نگاه کرد و با ذوق گفت: آخ جون! رکوردمو زدم!

دستکش‌هاش رو درآورد و با خودش گفت: فردا باید همین رکورد رو در مسابقات دلانالند بزنم… البته اگه بتونم از پس این حریف سمج بربیام! دوباره به کیسه بوکس نگاه کرد. چراغ اول روشن شد… بازی هنوز تموم نشده بود.