اکشن فیگور تن تن در خانه اورجینال

سفر کتابی تن‌تن

باران آروم روی پنجره‌های خونه‌ی قدیمی تن‌تن می‌بارید. اتاق گرم و ساکت بود. تن‌تن روی صندلی قرمزش نشسته بود و کتابی درباره سفرها در دست داشت. میلو روی فرش کنار پاش دراز کشیده بود و با بی‌حوصلگی به سقف نگاه می‌کرد. میلو آهی کشید: وووف… تن‌تن… حوصله‌ام سر رفت. امروز که هیچ ماجرایی نداریم! نه گنجی، نه معمایی، نه حتی یه سفری! تن‌تن لبخند زد و صفحه کتاب رو ورق زد: کی گفته ماجراجویی نداریم؟
میلو سرش رو بالا آورد: خب… ما که همین‌جا نشسته‌ایم! تن‌تن کتاب را کمی جلو آورد و با صدایی آرام اما هیجان‌زده گفت: الان؟ الان ما وسط یه غار بزرگ در آفریقا هستیم. ببین… اینجا نوشته نقاشی‌های قدیمی در غارها هستن که یه معمای عجیبی پشتش . میلو چشم‌هاش گرد شد: صبر کن ببینم… یعنی ما همین‌جا روی این صندلی هستیم ولی همزمان در غار هم هستیم؟! تن‌تن خندید: دقیقاً! این کار کتاباست. بدون قطار، بدون کشتی، حتی بدون بستن چمدان، تو رو می‌برن وسط ماجرا. میلو با هیجان بلند شد: وووف! پس سریع بخوون ببینم بعدش چی میشه! شاید گنج پیدا کنیم! تن‌تن صفحه بعد را ورق زد: خوب داریم به یه غار قدیمی می‌رسیم، روی دیوارش نقاشی‌هایی عجیبه… انگار یه جور خطه ولی نه، مثل خط نیست میلو جلوتر خزید: چیه؟ نقشه گنج؟ نذار قلبم وایسه تن‌تن! تن‌تن ابروهاش رو بالا برد: نه اینجا نوشته این‌ها اولین “داستان‌ها” هستن! انسان‌های خیلی قدیمی بلد نبودن بنویسن و با نقاشی حرف می‌زدن! میلو با دهن باز نگاهش کرد: یعنی چی؟ یعنی برای اینکه بگن امروز ماموت شکار کردن ماموته رو می‌کشیدن؟ تن‌تن متعجب خندید: درست همینه! یا اگر می‌خواستن بگن اون طرف خطر داره یه هیولای بزرگ می‌کشیدن که همه بترسن! میلو از تعجب پرید هوا: وووف! یعنی جدی‌ جدی با چندتا خط و نقطه، با ما حرف می‌زدن؟ ما که هزاران سال بعدیم؟! تن‌تن با اشتیاق گفت: بله! این یعنی ما الان داریم صدای آدم‌هایی رو می‌شنویم که حتی مداد هم نداشتن! میلو دمش رو تکون داد و گفت: پس نقاشی‌ها داستان بودن و کتاب‌ها هم داستانن؟ یعنی همه‌ی ماجراجوها از همین صفحه‌های کوچیک شروع میشن!
تن‌تن کتاب را آرام بست و گفت: فکرش رو بکن میلو ما امروز یادگرفتیم آدم‌هایی که هیچ زبانی نداشتن، باز هم راهی پیدا کردند تا ماجراجویی‌هاشون رو با بقیه تقسیم کنن. میلو با لبخند شیرینی گفت: پس… وقتی کتاب می‌خونی، داری حرف آدم‌هایی رو می‌شنوی که شاید هزار سال پیش زندگی کردن؟ اوه خدای من! یعنی من الان با یک آدم غارنشین حرف زدم؟! تن‌تن خندید: میشه گفت بله! میلو دوباره روی فرش ولو شد: باشه تن‌تن… از حالا هر وقت خواستی کتاب بخونی، من هم کنارتم. چون معلوم نیست تو صفحه بعدی، قراره با چه کسی حرف بزنیم، یا کجا بریم.

حالا کاوشگر کوچولوی دلانالند!
شما هم مثل تن‌تن می‌تونی با یه کتاب کوچک، به غارهای باستانی سفر کنی، با آدم‌های خیلی قدیمی حرف بزنی و رازهایی را کشف کنی که هیچ‌کس در دنیا ندیده. اگه با تن‌تن و میلو دوست بشی با هم سفرهای پر ماجرایی میرید، سفری که شما کاشفش هستی! پس در دلانالند دنبالشون بگرد…