ماشین کنترلی TRASPED MINI RC CAR HG4-177

کویر گردی کمپر کوچولو

کمپر کوچولو یه خونه‌ی چرخ‌دار کوچیک بود که خیلی دوست داشت سفر کنه ولی یه عادت بامزه هم داشت؛ همیشه قانون می‌ذاشت و هر ماشینی که می‌خواست ببرتش باید قول می‌داد با دقت رانندگی کنه. یه آخر هفته‌ی آفتابی آرین از خواب بیدار شد و با هیجان گفت امروز روز کویرگردی و دوید سمت ماشین آفرودش. آفرودی که از شب قبل منتظر بود با صدای کلفت گفت: بالاخره اومدی، داشتم از بی‌حرکتی زنگ می‌زدم امروز کجا می‌ریم راننده؟ آرین خندید و گفت: می‌ریم کویر، شن‌های نرم، تپه‌های بلند و یه عالمه ماجراجویی. بعد آرین رفت سراغ دوست کوچیکش یعنی کمپر کوچولو و اون رو آروم پشت ماشین وصل کرد. کمپر کوچولو کش و قوسی به خودش داد و گفت: صبح بخیر، امیدوارم راننده‌ی خوبی باشی، من از تکون‌های الکی خوشم نمیاد. آفرودی خندید و گفت: نگران نباش کمپر جون، کمک‌فنرهای من مثل فنر تشک نرم کار می‌کنن، فقط تو هم خیلی غرغر نکن! آرین در کمپر رو باز کرد و وسایل رو چید داخلش. کمپر گفت: لطفاً یه بالش کوچولو هم بردار چون سفر بدون بالش اصلاً کیف نمیده، من خونه‌ام، هتل پنج ستاره‌ام. آفرودی گفت: آرین آماده‌ای؟ گیربکس رو بذار رو دنده‌ی قدرت که داریم می‌ریم. آرین فرمون رو چرخوند و چرخ‌ها حرکت کردن و سفر شروع شد. وقتی به کویر رسیدن باد آروم روی شن‌ها می‌وزید و تپه‌های شنی مثل موج‌های طلایی بودن. آفرودی با هیجان گفت: وای ببین چه جاده‌ای، اینجا بهترین جا برای رانندگی. آرین اولش خیلی خوب و آروم رانندگی کرد و کمپر با رضایت گفت: آفرین، همین‌طوری برو، اگه همین‌قدر شیک ادامه بدی امشب بهت نشان راننده‌ی خوش‌اخلاق میدم. اما یهو آرین چشمش به یه تپه‌ی شنی بامزه افتاد و هیجان زده شد و گاز داد. ماشین با غرّش گفت وووو بزن بریم. کمپر همون لحظه داد زد اوووه آرین چیکار می‌کنی؟! من دارم مثل گهواره این‌ور و اون‌ور می‌افتم، الان ظرف خوراکی‌ها داره تو شکمم تُلپ‌تُلپ می‌کنه! آهای آفرودی تو یه چیزی بگو. آفرودی که خودش هم تکون می‌خورد گفت: ای بابا آرین! من که قوی‌ام ولی این بیچاره کوچولوئه، پیچ و مهره‌هاش کم کم از هم باز میشن! کمپر فوری سرفه‌ای کرد و با جدیت گفت: قانون شماره‌ی یک سفر با من؛ هر وقت می‌خوای تند بری اول حواست به دوست کوچولوت باشه، آرین! رانندگی یعنی نرم حرکت کردن، نه اینکه منو مثل یه مار فنری روی شن‌ها این‌ور و اون‌ور بپیچونی! آرین خندید و سرعت رو کم کرد و گفت باشه قول میدم نرم‌تر برم. همون موقع به یه تپه‌ی شنی بزرگ رسیدن و آفرودی گفت: آماده‌ای؟ می‌خوایم از این کوه شنی بالا بریم! کمپر کمی ترسید و گفت: فقط آروم، من تازه داشتم بالش‌ها رو مرتب می‌کردم. آرین دنده رو عوض کرد و آفرودی گفت: گیربکس روی قدرت و صداش جدی‌تر شد. چرخ‌ها شروع کردن به بالا رفتن و کمک‌فنرها نرم بالا و پایین می‌شدن. کمپر گفت اوه، کمک‌فنرهات خیلی خوب کار می‌کنن، فکر کنم دارم کم‌کم به این ماجراجویی عادت می‌کنم، وقتی رسیدن به قله، همه‌جا ساکت بود و خورشید روی شن‌ها می‌درخشید و کمپر آه کشید و گفت: چه منظره‌ای، ارزشش رو داشت. موقع پایین اومدن آفرودی گفت: بیا سریع پایین بریم و سر بخوریم، ولی کمپر گفت: صبر کن قانون شماره‌ی دو! گاهی چیزی که برای تو هیجان‌انگیزه ممکنه برای یه دوست کوچیک‌تر کمی ترسناک باشه، پس آهسته مثل راننده‌های حرفه‌ای برو نه مثل مسابقه‌دهنده‌های هیجان زده! آرین سرش و تکون داد و گفت: حق با توئه و بعد خیلی آروم ماشین رو پایین آورد. کمپر با خوشحالی گفت همین‌طوری، این اسمش رانندگی حرفه‌ای، منم قول میدم دیگه بهت نگم راننده‌ی مار فنری! غروب که شد آرین چراغ‌ها رو روشن کرد و کمپر خمیازه کشید و گفت: بهترین سفر دنیا بود چون دوستم حواسش به من بود. آرین لبخند زد و هم یاد گرفت که وقتی با دوست‌های کوچیک‌تر از خودش سفر می‌کنه، باید بیشتر حواسش بهش باشه.
آهای ماجراجوهای کوچولو! دلتون می‌خواد یه هم‌سفر باحال، کلی‌ ماجراجویی هیجان‌انگیز داشته باشید؟ پس بدویید بیاید به دلانالند که این مینی‌کمپر قصه‌ی ما، همین‌جا منتظره تا با شما بزنه به دل جاده و بهترین خاطرات سفر رو با هم بسازید؛ بشتابید که کلی مسیرِ کشف‌نشده منتظر دست‌های قدرتمند شماست!