اکشن فیگور کارلو آنچلوتی مربی فوتبال برند ساکروی

استاد کامبک

صدای سوت نیمه اول تموم شد. روی تابلو، رئال مادرید دو گل عقب بود. هوادارا در استادیوم برنابئو کمی ساکت شدن. بازیکن‌ها با سرهای پایین وارد رختکن شدن. بنزما با ناراحتی گفت: مربی، کار خیلی سخت شده. نمی‌دونم می‌تونیم برگردیم یا نه. مودریچ هم گفت: بازیکنای حریف خیلی سریع هستن. هر وقت حمله می‌کنیم، توپ رو می‌گیرن. همه چشم‌ها به کارلو آنچلوتی دوخته شد. او خیلی آرام و با لبخند گفت: بچه‌ها، یادتون باشه ما رئال مادریدیم. اینجا برنابئوئه. هوادارا هنوز منتظرن شادی شما رو ببینن. بعد به وینیسیوس نگاه کرد: شما با سرعتت می‌تونی خط دفاعشون رو بشکنی. به کروس گفت: شما با پاس‌های دقیق می‌تونی بازی رو بسازی و به همه تیم گفت: یادتون باشه، فوتبال تا آخرین ثانیه ادامه داره. ما استاد برگشت هستیم. برید و نشون بدید! بازیکن‌ها با انرژی تازه به زمین برگشتن. وینیسیوس از سمت چپ حمله کرد، توپ رو سانتر کرد، و بنزما با یک ضربه محکم گل اول رو زد. استادیوم زنده شد! چند دقیقه بعد مودریچ با یک پاس طلایی توپ رو به رودریگو رسوند، او هم گل دوم رو زد. هوادارا فریاد کشیدن. آخر بازی، بنزما دوباره گل سوم رو زد. تابلو نتیجه رو نشون داد: ۳–۲ برای رئال مادرید! هوادارا داد زدن: آنچلوتی! استاد کامبک! آنچلوتی بعد از شادی بازیکن‌ها لبخند زد و گفت:
بچه‌ها! این پیروزی فقط به‌خاطر گل‌ها نبود، به‌خاطر این بود که هیچ‌وقت ناامید نشدیم.

این قصه به بچه‌های ایران و دلانالند یاد میده: هر وقت سختی پیش اومد، مثل بازیکن‌های رئال ادامه بدین و باور کنین که می‌شه برگشت. هیچ وقت زود تسلیم نشین!