پیست تریلی دایناسوری هات ویلز

مسابقه‌ی بزرگ داینو تیرکسی

یه روز صبح، در شهر دایناسورها خبر رسید که دلانالند قراره یه مسابقه‌ی بزرگ ماشین‌سواری برگزار کنه و تیم‌های مختلف برای شرکت در مسابقه آماده بشن. هر تیم ماشین‌های خودش رو آورده بود و با کلی سر و صدا خودشون رو معرفی می‌کردن. یکی می‌گفت: ما سریع‌ترین تیمیم! یکی دیگه می‌گفت: ما از همه بهتر می‌پریم! اما وسط این شلوغی، تیم داینو تیرکسی هنوز داشت ماشین‌هاشو آماده می‌کرد.

داینو تیرکسی، که تریلی تیم بود، همیشه ماشین‌ها رو با خودش جا به‌ جا می‌کرد. ماشین‌ها یکی‌ یکی سوار تریلی داینو شدن و داینو با غرور گفت: همه سوار شدن؟ پس بزن بریم! یکی از ماشین‌ها خندید و گفت: فقط آروم‌تر! من هنوز صبحونه‌مو هضم نکردم! داینو خندید و گفت: باشه، ولی اگه وسط راه قار و قور کردی، تقصیر من نیست!

وقتی به محل مسابقه رسیدن، تازه فهمیدن مسابقه با چیزی که فکر می‌کردن فرق داره. قرار بود ماشین‌ها از دو مسیر متفاوت بپرن و خودشون رو به طرف دیگه برسونن. ماشین‌های تیم‌های دیگه یکی‌ یکی امتحان کرده بودن، اما بعضی‌ها شتاب کافی نداشتن و بعضی تیم‌ها هم فقط می‌تونستن از یکی از مسیرها بپرن. چند تا از ماشین‌ها کنار پیست ایستاده بودن و با نگرانی به مسیر نگاه می‌کردن.

یکی از ماشین‌های داینو تیرکسی گفت: فکر کنم ما هم نمی‌تونیم! داینو سرش رو تکون داد و گفت: هنوز که امتحان نکردیم! اول یه فکری براش می‌کنیم. بعد چند لحظه به مسیر نگاه کرد و گفت: آهان! فهمیدم باید چیکار کنیم. داینو یکی از ماشین‌ها رو برداشت و گفت: بیا داخل دهنم! ماشین با تعجب گفت: اِ… دهنت؟! داینو خندید و گفت: آره! بهترین جای شروع مسابقه! ماشین گفت: فقط منو نخوریا! داینو زد زیر خنده و گفت: بابا تو ماشین مسابقه‌ای هستی، منم دایناسور!

دِاینو دم بزرگش رو باز کرد و دمش تبدیل به یه مسیر شیب‌دار شد. دو تا ماشین روی دمش رفتن و با سرعت سر خوردن و خودشون رو به طرف دیگه رسوندن. حالا نوبت ماشینی بود که داخل دهان داینو بود. داینو دهنش رو باز کرد و گفت: بپر! ماشین با تمام سرعت بیرون پرید، اما پرشش زیاد نبود و نزدیک داینو افتاد پایین. ماشین با ناراحتی گفت: دیدی؟ من نمی‌تونم برسم! داینو گفت: نه نه! هنوز یه راه دیگه مونده. و گفت: این بار محکم خودتو بگیر! بعد روی دو پاش ایستاد. حالا بلندتر شده بود. ماشین دوباره داخل دهنش رفت. داینو گفت: آماده‌ای؟ این یکی پرش بلنده! ماشین گفت: آماده‌ام… فقط اگه رسیدم اون‌ور، قول بده دیگه منو نندازی تو دهنت! داینو خندید و گفت: قول! سه… دو… یک… بروووو! ماشین با سرعت از دهن داینو بیرون پرید و این بار با یه پرش بلند، خودش رو به طرف دیگه‌ی مسیر رسوند. هر سه ماشین با خوشحالی بوق زدن و تیم داینو تیرکسی از خوشحالی بالا و پایین پرید.

یکی از ماشین‌ها گفت: دیدی؟ اول فکر کردیم نمیشه! داینو لبخند زد و گفت: آره، ولی به‌جای اینکه بگیم نمی‌شه، یه راه دیگه پیدا کردیم. وقتی مسابقه تموم شد، چند تا از ماشین‌ها دور داینو جمع شدن. یکی پرسید: راز تیمتون چی بود؟ داینو شونه‌هاشو بالا انداخت و گفت: راز خاصی نداشت! یه کم نگاه کردیم، یه کم فکر کردیم، بعد یه راه تازه امتحان کردیم!

عصر که شد، داینو تیرکسی ماشین‌ها رو دوباره سوار کرد و راه افتاد. وقتی از کنار تابلوی بزرگ دلانالند رد می‌شدن، یکی از ماشین‌ها سرش رو از پنجره بیرون آورد و گفت: داینو… مسابقه‌ی بعدی هم همین‌جاست؟ داینو لبخند زد و گفت: اگه باشه، این بار امیدوارم یه مسیر سخت‌تر بذارن!