اکشن فیگور مدل لاک‌پشت‌های نینجا مجموعه 4 عددی

راز تونل پیتزایی

یه شب بارونی خیابون‌های نیویورک پر از نور و صدای ماشین‌ها بود، اما زیر زمین، در خونه‌ی لاک‌پشت‌های نینجا، فقط یه صدا شنیده می‌شد: بوی پیتزا! مایکل‌آنجلو با ذوق گفت: آخ جون! پیتزای پنیر دوبل با سس مخصوص! رافائل اخم کرد: بازم اول شروع کردی مایکی! یه بار بذار ما هم داغش رو بخوریم! دوناتلو که داشت با لپ‌تاپش کار می‌کرد، گفت: اگه بدونی چی پیدا کردم، پیتزات یادت میره! همه ساکت شدن. روی صفحه‌ی دوناتلو یه نقشه‌ی تونل زیرزمینی دیده میشد که یه نقطه‌ قرمز چشمک می‌زد. لئوناردو شمشیرهاش رو برداشت و گفت: به نظر یه دردسر جدیده! تیم، آماده‌اید؟ چهار تا لاک‌پشت از لوله‌ها پایین رفتن و وارد تونلی تاریک شدن. آب از زیر پاشون رد میشد و دیوارها پر از لوله‌های زنگ‌زده بود. مایکی با خنده گفت: وای، کاش یه پیتزای جیبی داشتم! رافائل جواب داد: تو حتی وسط مأموریت هم فقط به پیتزا فکر می‌کنی! همین موقع، چند تا ربات سیاه از دل تاریکی بیرون اومدن! چشم‌هاشون قرمز بود و صداشون تق‌تق می‌کرد. دوناتلو گفت: این‌ها همون ربات‌های شریدرن! لئوناردو داد زد: به حالت دفاعی! بزن بریم! رافائل با سرعت حمله کرد، دوناتلو با چوب مخصوصش ضربه زد و مایکی با نانچیکوش می‌چرخید و فریاد زد: وای چه باحال! بزن بریم! چند دقیقه بعد، ربات‌ها روی زمین افتاده بودن.
رافائل نفس‌ نفس‌زنان گفت: تموم شد. کسی دیگه پیتزای ما رو تهدید نمی‌کنه! مایکی خندید و از جیبش یه تکه پیتزای نصفه درآورد: خوشبختانه یکی رو برای بعد از نبرد نگه داشتم! دوناتلو خندید: تو واقعاً نابغه‌ای، ولی فقط در مورد پیتزا! لئوناردو شمشیرهاش رو بست و گفت: بریم خونه. امشب با همکاری هم پیروز شدیم. یادتون نره، وقتی کنار همیم، هیچ‌کس نمی‌تونه شکستمون بده! مایکی پیتزا رو بالا گرفت و فریاد زد: هوراااا! زنده باد تیم نینجا! همون لحظه استاد اسپلینتر گفت: قهرمان‌های واقعی فقط با سلاح قوی نمیشن، با دوستی، همکاری و دل مهربونشونه که پیروز می‌مونن.. درست مثل بچه‌های دلانالند در ایران که هر روز با بازی یاد می‌گیرن بهتر و قوی‌تر بشن!