فیگور مدل خرس پو مجموعه 6 عددی

پو و کندوی عسل
صبحی پر از رنگ و شادی بود. پو داشت بادکنک‌ بازی می کرد و با لیوان آب‌پرتقال خنکش ذوق می‌کرد. یک دفعه با نگرانی گفت: ای وای! کندوی عسلم کجاست؟! بدون عسل اصلاً روزم کامل نیست! ای‌یور، الاغ آبی آرام، که کلاه زنبوری روی سرش گذاشته بود، بال‌های کوچکش را تکان داد و گفت: نگران نباش پو! من کنارت هستم. وقتی چند تا دوست با هم باشن، هیچ چیزی گم نمیشه. کمی جلوتر، پیگلت از پشت یک شیرینی گرد پرید بیرون و خندید و گفت: شاید کندوت این دور و بر باشه! ولی اول باید یه کم بخندیم تا انرژی بگیریم. پو که دلش عسل می‌خواست، با خنده گفت: من یه فکر خوب دارم! شاید اینطوری زودتر به کندو برسم. اون یه کلاه از گل‌های آفتابگردان روی سرش گذاشت. درست همون لحظه، یک زنبورک بامزه روی گل نشست و وزوزکنان گفت: دنبالم بیاین، من می‌دونم کندوی عسل کجاست! همه با هم دنبال زنبورک رفتند و بالاخره کندوی گمشده پیدا شد. پو ذوق‌زده با دست، عسل شیرین را برداشت و گفت: هیچ چیزی به خوشمزگی عسلی که با کمک دوستام پیدا بشه نیست! بعد از خوردن عسل ، حسابی خسته شد و چشماش سنگین شد. آرام روی یک جعبه صورتی دراز کشید و چشمانش را بست. دوستانش با لبخند به او نگاه کردند و گفتند: وقتی با هم باشیم، حتی گم‌شده‌ها هم پیدا میشن و دنیا شیرین‌تر میشه.

در دلانالند، بچه‌های ایران یاد می‌گیرند دوستی و همکاری همیشه مثل عسل شیرینه؛ انتخابی از جنس خیال برای منتخب والدین فردا.